Küçük

Bilsen,

Bilsen toprakla su bile kıskanıyor gözlerinle gülüşünün yakışmasını

Sesindeki tiz büyüyü…

Çok sesli bir anlatıma sahip aşk..

Bense kendimi astım bulutlara

Dünyayı ayaklarımın altından ittim

Boynumda ilmek ilmek sen.

Boğazıma bir şiir düğümlenmiş,hıçkıramıyorum!

Çıkaramıyorum ağzımdan baklayı,

Sen silmediğim makyajım suratımda

Ellerinde eldivenlerle yüzümü sevmeyi daha ılık buluyor

Ve bundan gocunmuyorken,

Sana aşk diyemiyorum

Adem elmana takılmış aşkı , nefesimle alamıyorum.

Ama bilmiyorsun sen

Parmaklarına en çok benim parmaklarım yakışır mesela

Yada önemli değil bir halka geçirmen baştan 4. parmağıma

Altın parmakların dolansın ellerime..

Anlıyor musun?

Düğümlenmiş şiir ağlıyor kağıtlarda şimdi.

Ve ben gülüşünün ısıtamayacağı kutup görmedim

Ben kutupaltı iklimlerde

Ben tundralarda

Ben çöl iskelelerinde sevdim seni.

Ve şimdi ben

Karlarda boğulurcasına,

Yağmurda yanarcasına

Sözcüklerle muharebelerde…

Sen suskun ve şaşkın..

Hepsi seni anlattığım bir müsvedde hayat parçası

Benim kaderi bozuk içli kız hüzünlerim var

Tutmuyor yaşım kalbinde iki tek atmaya.

Söylesene kaç sende aşkın kimlik yaşı?

Avuçlarımda gözyaşları taşıyorum

Tüysiklet kalbine…

Ve şimdi  kolumda bir mor kelebek senden kalan

Korkunç ve ölümsüz

Kanın sıcaklığında dudaklarımdan düşmüş misal,

Bir iblisin ölmeden önceki son sözüne benziyor.

İlmek ilmek bulutlar,yükseliyoruz..

Sarmasarışık anılarım

Beni sorduğun uçan kuşları da dün azad ettim .

Yaktım sigaramı içtim dertlerimi

Ağlamaya iki kala

Ölmüş çocuklarımız bizim

Ve şimdi benden mendil satan çocuklara yardım etmemi istiyorsun

Ağlatıyorsun!

Yapma….

Tanrım! Yağmur yağdır ölü çocuklarım üstüne..

Bu kadın da kim?

Bana adını sayıklayan yabancı sen misin ?

Erkeğim , erkeğinde ruhu satılmışı olur.

Sen bensizliğe ruhunu sattın;

Hüviyetim tutmadı , kimlik resimlerim tutmadı özlemine

Ben bu aşka biraz yenik biraz yanık biraz minik kaldım

Seni  yazamam artık şiirlere.

Şair kokmuyor artık dudaklarım.

21.yy

bu yüzyılda aşk başkadır.

21. yüzyılda aşk da yoktur zaten.

herşeyimi o kadar çok verdim ki

artık herşeyden vazgeçtim..

seni seviyorum cümlesinin

sadece şarkıların sözü olduğunu anlamam için

yere düşmeme ne kadar kaldığını öğrenmek için

kollarından mı düşmeliydim adam ?

kanatlarım olmasa da meleğin olmak istemiştim..

her çocugun bir meleği,

her kadının bir ölümü olurdu benim hayatımda..

ben hep ölen meleğin olmakla mı yetinmeliydim senin gözlerin dolana kadar

gözlerin doldukça boğuldum ben gözyaşında.

benim hayallerim bedava.

hadi yak ozaman

bu kadar acı çekme

bırak kurtul o zaman..

küçük bi çocuk gibi

tabanların aşınana kadar kaç o zaman..

o zaman anlayacaksın ..

ben bu kadar önemsiz miyim?

avuçların kanayacak .. ellerimi özlemeyecek misin?

tanrım her biriniz o kadar farklısınız ki , farklarınız bile aynı artık..

ve her biriniz başka yerlerde başka zamanlarda

farklı izler bırakacaksınız

bırakın .

başka birşeye yaramaz bundan sonra yaşananlar .

ben senin kaçak bakışlarına

susan sözcüklerine alıştım .

bütün aşkların boğazını kestim ardı arkası kesilmeyen sevgilerde.

doğmamış bir çocuk hayattan nasıl korkuyorsa

öyle korkuyorum senden .

ve git artık bana kendini sevdirmeden .

ben başka bir  kıtanın akşam üstü serinliğinde

ıslak bir rüzgarla sana savrulmuştum.

şimdi aynı rüzgar seni benden ayırıyor

haydi kutla bunu

artık burada senin için gözlerime yağmur yağmıyor.

artık bu şehirde kadınlar kanayan dudaklarını gizlemiyor.

artık burada kadınlar kırmızı ruj sürmüyor.

7:15 a.m.

Yine,yeni bir gündeyim

Ve yine bu günüm sensin

Bugün seni seviyorum

Yanında uyanıyorum

Bakıyorsun

Gözümden seni akıtıyorum

Görmüyorsun.

Bugün benimsin

Bu gün bensin.

Seni bugün seviyorum

Ama yarın benimle olma

Lütfen benimle uyanma

Göz yaşlarımı göremezsin

Bu yüzden yarın benim olma

Yarın uyandığımda

Baş ucumda bulmayayım seni

Aklıma gelme sonra

Ağır koyu bir havada

Sevmeme izin verme seni..

Git önce kendini götür.

İmkansızlığını sevdirme..

Bugün kaybedeyim seni

Yarın geri gelme..

Uyanma sabah 7 yi çeyrek geçe

Düşüncelerimin içinde

Sen göz yaşlarımı görmedin

En güzel bitişin olsun bende.

Yarın uyanma benimle..

Giderken önce kendini götür

İmkansızlığını sevdirme.

once upon a time,when i was child.

Küçücük bir oda burası

Ben kaldım..

Oda değil bana ait.

Eşyalar bensizlik kokuyor.

Kırmızının feri kaçmış , turuncu kokuyor.

Palas pandıras çöktüm metruk koltuklara

Ve gözyaşıma yansımaya başladı

Bir kısa film

Oynuyoruz göz yaşımda birlikteliği

Dinlemiyor kimse beni

Dünya durmuş o an

Zaman pes demiş düşün,

Düşüşlerime sen sebepken

Aynı zamanda beni toplarken

Film birlikte oluşu işliyor

Hepsi bir aşkın halet-i ruhiyesini anlatıyor

İronik.

“Küçücük bir kadınsın sen!”

( sarılışlar görüyoruz bir boyun mesafesi )

Seni içmek yüksek derece bağımlılık yapardı

Gözlerinde miligramlarca zifir…

Başladım solumaya

Dönencelerimi buzlar kapladı.

Sonra içimde bir kadın olduğunu anladım

Çatışmaya başladık,

Ben değil o seni kendine etti aşık.

Onun gibi öpüşmeyi bilmiyordum ben.

Ne istediğini bile bilmedin,kadın ağladı

Yalnızlığından ürküyorsun ama günahkar kalıyorum içimde

Sevgin ellerimi ceplerine sakladı.

Ait olmayan eşyalarla bir evde yalnız kalakaldım.

Şimdi olur olmaz zamanlarda gel diyorsun

Bu kadar uzakken nasıl geleyim ?

Yalnızlığım beni o kadar özgür kıldı….

Şimdi bir masanın üzerine attım zarımı

Ellerinin üstüne bir parça bıraktım.

Haberin bile olmadı

Ruhun bile duymadı

Kendimi kendime anlatır oldum

Sana yeryüzü tanrım derken , koşulsuz taparken.

Midemiz bulandı bundan,

Seni oyunun ağır kuralları

Beni zar tuttu.

Ben yürüdüm sensiz başıma bir hayalin içinde.

Bir Ankara Trajedisi - 1978

Yetmişli yılların film arşivlerinden alıntı gözlerim var benim

Her şey gri , yollar gibi.

Ve ben her sabah gözlerim o yolda;

Asfalt siyahı

Derin bakışlı

Gözlerimi bitiriyorum .

Gözlerim bitiyor, yollar bitmiyor.

Kalbimde yokluk korkusu var

Burnumda yalan kokusu

Oyun içinde oyun

İçlerinizde ihaneti gördüm

Gözlerimi oyun !

Kızıl gözlü adamlar

Gözlerimi çaldılar

Beni saçlarımdan vurdular.

Kıpkırmızı gömüldüm.

Yaşamına yaşadıklarımı böldüm o an

Bölüm on altı ,

Kalan : Aşk.

Bize aşk kaldı,bölündük .

İstiridyelerden bozma kalp kapakçıklarım kırıldı

Ve ben bozkır şehirlerden ülkeler yaptım sonra

Saatimin akrebiyle yelkovanını çalmışlar

Hiç bilemedim zamanı

Çok mu geç kaldım sevgilim ?

Rengarenk mi artık filmlerin ?

Zamanımızı çalmışlar

Gözlerimi de çaldılar .

Küfürlerden küf tuttu dudaklarım

Tekrar tekrar tadına baktığım yaşanmışlıklarıma tükürmekten

Yosun tuttu damağım.

Oysa yaşanmışlıklar

Yalan-mış.

Ben yalanlar yedim sevgilim

Midem kurtlandı

Yalanları hep

Nefret kusarak ödedim ben

Tatlı düşlerim hep dişlerimi çürüttü

Düşlerimi çektiler sevgilim

Saçlarımdan gömdüler beni.

Oysa yüzün eskimeye yüz tutmuş sevgili

Yaşamak kokan

Yaşlanmaktan korkan.

Senin yıllarından rakamları da ben çalacağım şimdi.

Bilinmeyen zamanları tüketeceğim…

Ama sen yine de tut elimi

Kem gözleri göremeyen kör gözlerim var benim

Bilirsin , göremesem de hissederim

Düşlerimden tut ,sürükle

Büyüt ölü bebeklerimi.

Ne Kadar Eksik,O Kadar Yarım

Az sonra kırılacak;içimde olan ne varsa..

1.

...

En yarım yerimden yakaladın beni,

Hadi şimdi tutun ,kırılan vicdanımdan uzanan parmağıma

Ve yükseleceğiz göreceksin; inan bu dilimizle ıslattığımız tutkumuzla.

...

En yarım yerinden yakaladım seni,

Soruları sevmezsin , vazgeç yanıtlarımdan.

Biliyorum anlamsızlaşacak dudaklarımda herşey.

Geçmişten geleceğe kadar sarıl bana , hadi! Korkusuzca!

Acıtmadan kazıyacağım bedenine kendimi,sancısızca.

2.

...

En yarım yerimizden yakaladı zaman bizi,

Her zamanki gibi en yanlış doğrularımızla.

Uyuyamadık belki,uyanırsak biterdi.

Eksik kalan ne varsa tamamlanır bir gün belki.

Bir otel odası , biraz loş ışıkta ;

Beyaz bir gömleğin tenimle buluşmasıyla

Yarım yamalak bir hayal kurulurdu,çift kişilik yatağın tek kişilik kısmında.

8.

...

En yarım yerimden yakaladın beni,

Ufacık ağzının bir köşesinde sıkıştırdın.

Hadi boşver öteki - berikini , sokul yanıma;

Ilık ılık esen teninin musonuyla.

Aşk çok kısa bir kelime boşver sen iyisi mi ikimizi de yorma

Şimdi koy kendini eksik kalanıma;

Göreceksin,çok yakışacağız anlatamadığımız yalnızlığımıza.

Belden aşağı

Yoktan seçmeli bir ayrılık sonucu tek bir cevapla soluğunu kaybetmiş gibi acımasızca duruyor karşımda .

Ateşler içinde geçen ömrün ardından küle dönmüş bir inanç...

Ve hissizleşen sadece kalbim değil.Ellerim, avuçlarıma kinini saklamış.Avcumun içini kimse göremez.

Ve kim öğretti şimdi bana bu yalnızlığı?

Kimden duydum da inandım bu "hepsi aynı" hikayesine.

Başıma gelenlerin sorumlusu kimdi ve kim karar verdi onyedi yaşın büyütülmek için yeterli olduğuna.

Dönüp yaramı okşadım.Hangi yüce tanrı yaratmıştı bu vazgeçmişliği,artık sevemiyorumları ?Hangisiydi bunu yaratma gücüne sahip olan?

Yaşamak saydıkları rengarenk yerlere, son sigaramdan ciğerime yadigâr kalan balgamı boşalttım.Artık ne içtiğimin önemi yoktu kahkahalarıma bile tütün basarken.Tıpkı sadakâtin ihanet sayıldığı yerlerde olduğu gibi , inancımı kahve bardağımın içine attım.Son sigaramı söndürecek yer bulamadığımda yaptığım gibi.

Yatağın en sol tarafı boş kalacakken,nasıl inanmalıydım artık?

Biliyordum,nereye gidersem gideyim ve ne kadar anlatırsam anlatayım kendime,benim bile dokunamadığım o yer hep ıslak kalacak.Ben bile gidemiyorken oraya , benimle gelmeyi aklına getirme.

Büyümek istemezdim inan yaşım da tutmuyor zaten büyümeye.Ne ben inanabilirdim bundan sonra , ne de şarkıda geçen bir cümle inandırabilirdi beni artık."Tam da benim hikayem için yazmış sanki" denilen her şarkı; bir bıçak gibi kesti soluğumu bir gün.Ve ben o gün vazgeçtiğimi farkettim işte,acımasızca belirirken yaşanmışlıklar önümde...

Başıma gelenlerin tek sorumlusu benim diyerek bile inandıramam artık kendimi . İyi ki inancım bitti , ya da vazgeçmek zorunda bırakıldım.

...

Sen ise yağmur yerine yağan gökkuşağı gibi renki,vurup durmaktasın odamın penceresinden,fırlayıp çıktığın gibi yaramın hayaletinden.Karardı artık gözüm,sadakâtimin orospu muamelesi görmesi yüzünden.

Ve inancım gibi seni de fırlattım , bilmemkim tanrısının belden aşağı yerinden.